بر اساس داده های مربوطه، تا اوایل سال ۳۰ پیش از میلاد، لباس های لنگه ای، دامن های بلند حاشیه ای، و لباس های پوشیده از پارچه دوره یونان باستان که مصریان از آن استفاده می کردند، آثاری شبیه به روسری ابریشمی داشتند.
در ابتدا از روسری ابریشمی به عنوان دکوراسیون استفاده نمی شد، بلکه با عملکرد اصلی محافظت در برابر سرما بود. پیش از میانه ها روسری پارچه ای که در اروپای شمالی یا شمال فرانسه در دوران باستان آغاز می شد، اجداد روسری ابریشمی مدرن محسوب می شدند.
بین سده های ۱۶ تا ۱۷ میلادی روسری ابریشمی عمدتاً به عنوان روسری مورد استفاده قرار می گرفت که اغلب با آراستگی کلاه ترکیب می شد. تا پایان قرن هفدهم روسری مثلثی ساخته شده از توری، طلا و نخ های نقره ای دست دوزی شد. زنان اروپایی آن را روی بازوها و دور گردن خود می گذاشتند، زیر گردن یا روی سینه گره می کردند و با گل تزئین می کردند. ثابت ، هر دو گرمی و دکوراسیون.
در هایدی دودمان بوربون فرانسه، زمانی که لویی چهاردهم در قدرت بود، روسری مثلث به عنوان یک لوازم جانبی مهم در لباس ذکر شد و استاندارد شد. طبقه بالا شروع به تزئین لباس های چینی با روسری کردند و بسیاری از شاهزادگان و نجیبزادگان نیز از روسری برای تزئین سبک مردانه خود استفاده می کردند.
در پایان قرن ۱۸ روسری مثلث به تدریج به روسری بلند تکامل یافت که می توان آن را به دور سینه بست و در پشت گره زد. ماده از پنبه نازک یا کتانی ریز ساخته شده است.
بعدها با انقلاب فرانسه و انقلاب صنعتی بریتانیا، صنعت قاره اروپا به آرامی توسعه یافت و روسری های ماشین سازی به صورت انبوه تولید شدند. آن ها در اصل اقلام لوکس منحصر به نواهیت بودند و شروع به ایفای نقش مهمی در کمدهای زنان عادی کردند.
در قرن بیستم زنان حکمت خود را در استفاده از روسری ابریشمی به طور کامل به نمایش می گذاشت. شروع به همراهی زنان در خیابان ها و داخل محل کار کرد.
شکل گیری واقعی روسری های ابریشمی مدرن در دهه ۱۹۲۰ بود که شیوه سنتی استفاده از روسری ها و روسری های بلند از هم پاشید. روسری های بلند بافته شده ابریشمی شروع به استفاده کردند و تکنیک های تاشو و گره زدن روسری ها به تدریج مورد توجه قرار گرفت.
در دهه ۱۹۳۰ بیشتر مواد محبوب برای روسری های مربعی و روسری بلند ابریشم یا رایون بودند که طرح ها و طرح های جسورانه ای داشت و برندهایی با سبک های طراحی بزرگ به ویژه محبوب بودند.
در دهه ۱۹۶۰ روسری های ابریشمی طراحی شده توسط طراحان و برندهای سرشناس یکی پس از دیگری ظاهر شدند و روسری ابریشمی به لوازم توسعه قفل شده توسط برندهای لباس تبدیل شد.
در دهه ۱۹۷۰ عمامه های گل به سبک فولکلور هیپی، روسری های بزرگ یا شاوهای بلند که در زمستان ضروری هستند، همگی بسیار محبوب بودند. در دهه ۱۹۹۰ موج یکپارچهسازی با سیستمعامل به دنیای مد بازگشت
