با ادامه تکامل شیوع COVID-19، مقایسه هایی به آنفلوانزا کشیده شده است. هر دو باعث بیماری تنفسی می شوند، با این حال تفاوت های مهمی بین این دو ویروس و چگونگی گسترش آن ها وجود دارد. این امر پیامدهای مهمی برای اقدامات بهداشت عمومی دارد که می تواند برای پاسخ به هر ویروس اجرا شود.
اولاً ویروس های COVID-19 و آنفلوانزا نیز ارائه بیماری مشابهی دارند. است که هر دو باعث بیماری تنفسی می شوند که به عنوان طیف گسترده ای از بیماری از بدون هدف یا خفیف از طریق تا بیماری شدید و مرگ ارائه می شود.
دوم اینکه هر دو ویروس از طریق تماس، قطره و فومیت منتقل می شوند. در نتیجه همان اقدامات بهداشت عمومی مانند بهداشت دست و آداب تنفسی خوب (سرفه به آرنج شما یا به بافت و بلافاصله دفع بافت)، اقدامات مهمی هستند که همگی می توانند برای جلوگیری از عفونت انجام دهند.
سرعت انتقال نقطه مهمی از تفاوت بین دو ویروس است. آنفلوانزا دارای دوره جوجه کشی میانه کوتاه تر (زمان از عفونت تا ظاهر علائم) و فاصله سریال کوتاه تر (زمان بین موارد متوالی) نسبت به ویروس COVID-19 است. فاصله سریال برای ویروس COVID-19 5 تا 6 روز تخمین زده می شود، در حالی که برای ویروس آنفلوانزا، فاصله سریال 3 روز است. یعنی آنفلوانزا می تواند سریع تر از COVID-19 گسترش یابد.
علاوه بر این، انتقال در 3-5 روز اول بیماری، و یا به طور بالقوه قبل از انتقال علامتی -انتقال ویروس قبل از ظاهر علائم - راننده عمده انتقال برای آنفلوانزا است. در مقابل، در حالی که ما در حال یادگیری است که افرادی هستند که می توانند ویروس COVID-19 24-48 ساعت قبل از شروع علائم، در حال حاضر، این به نظر نمی رسد یک راننده عمده انتقال وجود دارد.
تعداد تولید مثل - تعداد عفونت های ثانویه تولید شده از یک فرد آلوده - درک می شود بین 2 تا 2.5 برای ویروس COVID-19, بالاتر از آنفلوانزا. با این حال، برآوردها برای هر دو ویروس COVID-19 و آنفلوانزا بسیار زمینه و زمان خاص است، و مقایسه های مستقیم را دشوارتر می کند.
کودکان رانندگان مهم انتقال ویروس آنفلوانزا در جامعه هستند. برای ویروس COVID-19، داده های اولیه نشان می دهد که کودکان کمتر از بزرگسالان تحت تأثیر قرار می دهند و نرخ حمله بالینی در گروه سنی ۰ تا ۱۹ پایین است. داده های اولیه بیشتر از مطالعات انتقال خانوار در چین حاکی از آن است که کودکان از بزرگسالان آلوده هستند، نه برعکس.
در حالی که طیف وسیعی از علائم برای دو ویروس مشابه است، کسری با بیماری شدید متفاوت به نظر می رسد. برای COVID-19، داده ها تا به امروز حاکی از آن است که ۸۰٪ عفونت ها خفیف یا بدون نشان، ۱۵٪ عفونت شدید، نیاز به اکسیژن و ۵٪ عفونت های بحرانی هستند که نیاز به تهویه دارند. این کسر عفونت شدید و بحرانی بیشتر از آن چیزی خواهد بود که برای عفونت آنفلوانزا مشاهده می شود.
کسانی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به عفونت شدید آنفلوانزا هستند کودکان، زنان باردار، سالمندان، کسانی که شرایط پزشکی مزمن زمینه ای و کسانی که سرکوب ایمنی هستند. برای COVID-19، درک فعلی ما این است که سن بالا و شرایط زمینه ای خطر ابتلا به عفونت شدید را افزایش می دهد.
مرگ و میر برای COVID-19 بیشتر از آنفلوانزا به ویژه آنفلوانزای فصلی به نظر می رسد. در حالی که مرگ و میر واقعی COVID-19 مدتی طول خواهد کشید تا به طور کامل درک شود، داده هایی که تا کنون داریم نشان می دهد که نسبت مرگ و میر خام (تعداد مرگ و میر گزارش شده تقسیم بر موارد گزارش شده) بین ۳ تا ۴٪ است، میزان مرگ و میر عفونت (تعداد مرگ و میر گزارش شده تقسیم بر تعداد عفونت ها) کمتر خواهد بود. برای آنفلوانزای فصلی، مرگ و میر معمولاً به خوبی زیر ۰٫۱٪ است. با این حال مرگ و میر تا حد زیادی با دسترسی و کیفیت مراقبت های بهداشتی تعیین می شود.
چه مداخلات پزشکی برای ویروس های COVID-19 و آنفلوانزا در دسترس است؟
در حالی که تعدادی از درمان ها در حال حاضر در کارآزمایی های بالینی در چین و بیش از ۲۰ واکسن در حال توسعه برای COVID-19 وجود دارد، در حال حاضر هیچ واکسن یا درمانی دارای مجوز برای COVID-19 وجود ندارد. در مقابل، ضد ویروس ها و واکسن های موجود برای آنفلوانزا. در حالی که واکسن آنفلوانزا در برابر ویروس COVID-19 موثر نیست، به شدت توصیه می شود که هر سال واکسینه شود تا از عفونت آنفلوانزا جلوگیری شود.