چاپ دیجیتال بدون کاغذ می تواند محصولات سطح بالا را مصرف کند که مصرف آنها در مراحل چاپ سنتی دشوار است. در مورد پارچه های طبیعی مانند پنبه ، از آنجا که الیاف طبیعی آب دوست هستند و رنگهای پراکنده که قابلیت چاپ دیجیتال را دارند آبگریز هستند ، جدا کردن آنها دشوار است ، بنابراین پارچه های طبیعی نمی توانند مستقیماً چاپ دیجیتال را متوقف کنند. با این حال ، چاپ دیجیتالی پارچه های طبیعی را می توان با عمل یک عامل پل زدن انجام داد. با این حال ، هنوز کاستی هایی در این فرایند چاپ دیجیتال کاغذی وجود دارد. در همان زمان ، چاپ دیجیتال بدون کاغذ این است که رنگ را به صورت خمیر چاپ درآورده و سپس الگو را روی یک بستر مخصوص چاپ کند. پس از اتصال بستر به پارچه ، حرارت داده می شود تا الگوی روی بستر منتقل شود. چاپ شده و روی پارچه ثابت می شود تا ضایعات چاپ شده به دست آید.
به عنوان یک فرایند چاپ پارچه ای جدید ، فرایند چاپ دیجیتال بدون کاغذ نقش مهمی در چاپ پارچه ایفا کرده است و محصولات چاپی آن نیز در بین مصرف کنندگان محبوب است.
کاغذ مصرف نمی کند و باعث مصرف غیر مستقیم آب و آلودگی آب ناشی از مصرف کاغذ نمی شود ، آلودگی محیط زیست را تا حد زیادی کاهش می دهد و مطابق با استراتژی استراتژیک پایدار ملی است. نکته مهمتر این است که فرآیند چاپ دیجیتال بدون کاغذ ، انرژی گرانبها (مانند منابع آب) را از منبع ذخیره می کند و تقریباً 50 درصد هزینه چاپ و رنگ آمیزی مصرف انرژی است. صرفه جویی در انرژی به معنی کاهش هزینه مصرف است.
الگوهای چاپ شده خوب ، شفاف ، غنی از لایه ها و طبیعت طبیعی هستند و قادر به چاپ محصولات مشابه عکس و نقاشی هستند. اول از همه ، چاپ دیجیتال کاغذ برای کاغذ هزینه دارد. به عنوان مثال ، چاپ پارچه 1 متری نیاز به کاغذ 1 متری دارد ، که نه تنها مقدار زیادی کاغذ مصرف می کند ، بلکه هزینه مصرف را نیز افزایش می دهد ، بلکه به طور غیر مستقیم مصرف آب و انرژی را نیز به همراه دارد و محیطی را ایجاد می کند.